ใบไม้ตับ

บันทึกณ.เวลา18.30น.

ติดต่อกับนกแฟนเก่าได้แล้ว พรุ่งนี้ก็จะต้องไปลำปางแล้ว หวังว่าจะได้เจอกัน แต่ถ้าเจอกันแล้วจะทำอะไรดี เลิกกันมาสองปีแล้วหรือนี่ มันจะเป็นไปได้ไหมที่จะได้กลับมาคบกัน ตอนที่เลิกกันไม่อยากเลิกเลย ถ้าเจอร้านดอกไม้ก็ดีสิ อยากจะหาซื้อดอกกุหลาบสีขาวไปให้ซัก1ดอก

วันนี้นึกว่าจะไม่หงุดหงิดสุดท้ายก็ดันมาหงุดหงิดตอนใกล้เลิก คือวันก่อนที่เราอารมณ์เสียตุ้มมาทักเราเราไม่ตอบตอนนี้มันเลยเอาอย่างมั่งคือเราคุยด้วยมันไม่คุย พาเอาใจหงุดหงิดเลย ยิ่งมาเจอซุปงี่เง่าไม่รู้จังหวะการขาย คือตอนที่แจกโรงเรียนกันอยู่เราเห็นว่าว่างๆก็เลยเอาของไปขายให้เขา ซุปก็มาเห็นเราขายแล้วและปิดการขายอยู่ที่3ชิ้นแล้ว ซุปก็เห็นดันปล่อยให้เราวางของไว้เฉยๆ แทนที่คนที่แจกของก็ว่างๆและความจริงก็ไม่จำเป็นต้องแจกตลอดก็ไม่เรียกเอาของแถมมาแถมให้เขาเพื่อให้จบร้านนี้ไปก็ปล่อยคาไว้เฉย ให้เวลาเขาคิดพอเขามีเวลาคิดเขาก็ลดจำนวนเหลือแค่2แพค พวกนี้มันมาทำงานขายกันได้ไงวะ วิธีการขายมันยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย ตั้งแต่หัวหน้ายันลูกน้อง แต่มาคิดดูคิดดูเราก็ไม่ควรจะหงุดหงิดอีกแล้ว ไม่รู้จะเป็นอะไรนักหนา ในเมื่อปัญหาต่างๆที่เราเห็น ความขัดแย้งต่างๆมันมาจากลูกน้องและซุปมือสมัครเล่น เราไม่ควรจะลดตัวลงไปเกลือกกลั้วเปลืองความคิดไปกับพวกนี้ วันพรุ่งนี้เอาใหม่ ใครไม่คุยก็ปล่อยแมร่ง งานจะออกมายังไงก็ปล่อยมัน เราทำงานตามหน้าที่ตามสไตล์ของเราให้ดีก็พอ ส่วนเรื่องอื่นปล่อยแมร่งไป ให้ซุปมันปวดหัวคนเดียวก็พอ ตอนนี้เราอยู่ที่ร้านคอมในทางเข้าตลาดซึ่งไกลโรงแรมพอสมควรตั้งแต่อยู่ที่ตากนี่ก็เดินมาทุกวันจนชินแล้ว เพื่อเข้ามาดูละครเรื่องน้ำผึ้งขมที่ช่อง3ถ่ายแต่เรามาดูในเนตเพราะในทีวีมันจบไปแล้ว เหลืออีกแค่สองตอนสุดท้าย พรุ่งนี้ก็คงไม่ต้องเดินไกลอีกแล้วสินะ หวังว่าโรงแรมจะอยู่ใกล้ความเจริญหน่อย